Service No: IC-48700

Place of Birth : Gurdaspur, Punjab

Service: Army

Last Rank : Major

Unit :167 Med Regt/ 2 RR

Arm/Regt : The Regiment of Artillery

Operation : Op Rakshak (J&K)

Award : Kirti Chakra

Date of Martyrdom : 17 Jun 1997

Maj Sukhwinder Jeet Singh Randhawa KC

Maj Sukhwinder Jeet Singh Randhawa hailed from the Gurdaspur district of Punjab. Son of Shri SS Randhawa and Smt Gurdeep Randhawa, Maj Randhawa was always inclined to serve in the Armed Forces since his younger days. He continued to follow his dream and subsequently got selected to join the army after his graduation through Combined Defence Services Examination. He was commissioned into the Regiment of Artillery, the formidable operational arm of the Indian Army.


After few years into the service, Maj Randhawa got married to Ms Ravinder and the couple had a daughter Simran. After serving for some time with his parent regiment, Maj Randhawa was later deputed to serve with 2 RR battalion, deployed in the Kashmir valley for counter-insurgency operations.


Anantnag Operation: 17th June 1997


During June 1997, Maj Randhawa’s unit 2 RR Battalion was deployed in J&K and was engaged in operations against the militants on a regular basis. The AOR(Area of Responsibility) of the unit comprises the Anantnag district which was a hotbed of militant activities. Thus the unit troops had to be on guard at all times and undertook counter-insurgency operations on a frequent basis. Based on the information from the intelligence sources, on 17th Jun 1997, Maj Randhawa was tasked for one such operation in Kashpur village in Anantnag district.  As Maj Randhawa along with his troops reached the suspected area they came under attack by the terrorists. Maj Randhawa got injured grievously in the initial burst of fire, but disregarding his personal safety he turned towards the terrorists and shot one of them dead. Meanwhile, another terrorist launched a grenade attack but undeterred Maj Randhawa in a rare show of courage and gallantry managed to eliminate the second terrorist too.


On seeing Maj Randhawa bleeding profusely, when his buddy came to shift him to safety, he said, “ Tu meri fikar chod, us terrorist to mar”, telling him not to bother about him and attack the terrorist instead. Maj Randhawa’s brave act not only saved the lives of his fellow soldiers but also inspired them to engage the remaining terrorists successfully. However, Maj Randhawa later succumbed to his injuries and was martyred. Maj Randhawa was a valiant soldier and a gritty officer who led from the front and laid down his life in the line of his duty. Maj SJS Randhawa was given the nation’s second-highest peacetime gallantry award, “Kirti Chakra” for his outstanding bravery, fighting spirit, camaraderie and supreme sacrifice.


Continuing the legacy of her husband, Smt Ravinder Randhawa, later joined the army in the year 1998 and became the first martyr’s wife to join the army as a commissioned officer. She was commissioned into the Ordnance Corps of the Indian Army and rose to the rank of a Lt Col.

Tribute by his daughter Ms Simran in 2019….

It’s been 22 years since I lost my father to a battle that never truly stopped. I am one of thousands of children who grew up knowing that our country is safe because of our parents. Parents that we would never see again. The older I get, the more I understand my father’s sacrifice, but I would be lying if I said I understood it all my life. I always knew the importance of it, I knew of his heroism, I knew of his KC award, but that didn’t make it any easier. I would still prefer to have a father over any of that. No award can negate the emptiness of having countless fathers day without a father. The hollowness of calling out “papa”, knowing fully well that no one will respond.

I was a very grumpy child, partly because I was always angry due to the circumstances we were in. I got angry when I saw other children disrespect/not value or even hate their fathers over the minutest inconvenience. They didn’t know what they had, and they didn’t understand what I will never have. When my mom was posted in Srinagar, I went to Army Public School with a lot of local children. They made it a point to voice their hatred towards army at every chance they got, which never made anything easy.

All my life I have found myself spiraling with confusion about who to blame for this loss. I don’t know who this blame goes to, but unfortunately I found myself angry at my father himself, for being gone. I know there is nothing anyone could have done to change things. However, the facts don’t make this pain go away.

On top of that father’s day usually happened to fall on or right next to my father’s death anniversary. People think, just because it has been 22 years, it gets better. But the truth is, it doesn’t. It still hurts to know that when you graduate, you wont see him sitting in the audience. He wont be at your wedding. He will never see the woman you grow up to be. He wont teach you how to ride your cycle or wipe your tears when you fall. He wont get to be your father again. I know he is always there with me, but I wish he was actually here with me.

Losing your father is not something you get over. Instead you grow stronger after a while. You work towards making your father proud, and ensuing his legacy remains intact. But there will always be a part of my heart that is missing. I can not explain the joy I feel when someone tells me that I look like my father. As that is as close to him that I will ever get. Looking in the mirror and a part of him looking back at me is all I am left with.

I was fortunate to have my mother every step of the way. She became my rock. She worked overtime to be a mother and a father to me. I have to say, she did a really good job, because everything I am, is a testament to her. I just wish I could see my father next to her. Hug him one last time. Call him “papa” and hear him say my name. Even before I was born, he always wanted a daughter, I just hope to be the daughter he wished for.

Profile Maintenance

This profile is currently being maintained by However, we would invite the family members, unit/formation or former colleagues of this brave soldier to contribute additional information and maintain this memorial site as well, thereby assisting us in our endeavour to spread awareness about this great Indian and inspire future generations.

  • If you find any information that is incorrect or inappropriate or have additional information about the soldier that can be added to his memorial site, please contact us by using the tab given below.

Honourpoint.intakes utmost precaution towards factual correctness of the uploaded data and makes sure that the data is from a credible source. However, we do not take responsibility for authenticity of the content and Honourpoint.inor any of its members cannot be held responsible for any misappropriation of the uploaded content.


    2018 at 5:07 pm Reply

    பெயர் : மேஜர் சுக்விந்தர் ஜாட் ரந்தாவா (Major Sukhwinder Jat Singh Randhawa,) IC 48700
    பணியாற்றியது : இந்திய ராணுவம்
    கடைசியாக வகித்த பதவி : மேஜர் (இந்தியன் ஆர்மி)
    பணியாற்றிய யூனிட் : 2 RR என்றழைக்கப்படும் ராஷ்ட்ரிய ரைஃபில்ஸ் இரண்டாவது பட்டாலியன்
    இவரது ரெஜிமென்ட் : ஆர்டில்லரி
    பணியில் போது வீர மரணம் அடைந்த தேதி ஜூன் 17 1997
    வீர மரணம் அடைந்த இடம் : காஷ்மீர் மாநில ஃபுல்வாமா
    வீர மரணம் அடைந்த போது இந்தியன் ஆர்மியின் OP RAKSHA நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டிருந்தார்
    பயங்கர வியாதிகளின் குண்டடிபட்டு வீர மரணம் அடைகிறார்.
    பணியின் போது இவர் வெளிப்படுத்திய தன்னலமற்ற வீரத்திற்காக இந்திய நாட்டின் மிக உயரிய விருதான கீர்த்தி சக்ரா (Posthumous) வழங்கப்படுகிறது..
    நன்றாக கவனியுங்கள் இந்த பதிவு மேஜர் சுக்விந்தர் ஜாட் ரந்தாவா பற்றியது அல்ல அல்ல அல்ல (M)
    இந்த மாவீரர் வீர மரணம் அடைந்த போது இவரது மனைவிக்கு வயது 27. இவரது ஒரே மகளுக்கு வயது பதினெட்டு மாதங்கள். மகளின் முதல் பிறந்த நாளை கொண்டாடிவிட்டு OP Raksha வில் பங்கு பெற்றவர் வீர மரணம் அடைந்தார். (u)
    போர் விதவையான (war widow) திருமதி ரந்தாவா தன் மாமனாரிடம் சூன்யமான வாழ்வில் இனி என்ன செய்வது என்று ஆலோசிக்கிறார்.(r) பேச்சுவாக்கில் வீரமரணமடைந்த சுக்வீந்தர் இந்திய ராணுவம் என்பது மிகவும் உன்னதமான அமைப்பு, எனது குழந்தையை நான் இந்திய ராணுவ சூழலில் தான் வளர்ப்பேன் என்று கூறியது நிழலாடியது. (மாமனாரும் ஒரு ஓய்வு பெற்ற ராணுவ அதிகாரி)(a)
    திருமதி ரந்தாவா ஒரு சிவிலியன். அவரது பிறந்த வீட்டில் யாரும் ராணுவத்தில் பணியாற்றியதில்லை. (l)
    ராணுவ பென்சன் மற்றும் இதர விபரங்களுக்காக ராணுவ அதிகாரிகள் திருமதி ரந்தாவாவை சந்தித்த போது அவர் கேட்ட கேள்வி இந்திய ராணுவ ஜாம்பவான்களையே திடுக்கிட வைத்தது. (d)

    எனது கணவரை போலவே இந்திய ராணுவத்தில் சேர்ந்து பணியாற்ற விரும்புகிறேன். அதற்கான SSB எனப்படும் சர்வீஸ் செலக்ஷன் போர்டு பரீட்சையை எழுத முடிவெடுத்துள்ளேன். பரிட்சையில் வெற்றி பெற நீங்கள் வழிகாட்டி உதவ முடியுமா என்று கேட்டதும் அதிகாரிகள் அதிர்ந்தனர்.(h)
    யோசித்துப்பாருங்கள்.. கையில் பதினெட்டு மாத பெண் குழந்தையுடன் ஒரு (போர்) விதவை நான் ராணுவ அதிகாரியாக பணியாற்றவேண்டுமென்று கேட்பது மிகவும் அசாதாரணமானது. (a)
    அதிகாரிகள் இவரது விண்ணப்பத்தை மேலிடத்திற்கு தெரிவித்தனர். இந்திய ராணுவ விதிகள் படி ஒரு லேடி ஆஃபீஸராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டுமானால் 25 வயதுக்குள் இருப்பவராகவும் திருமணமாகாதவராகவும் இருக்க வேண்டுமென்பது தான் விதி / சட்டம் / ரூல். (r)

    இவரோ 27 வயது நிரம்பிய திருமணமாகி விதவையானவர். அதனால் வாய்ப்பில்லை என்று தெரிவிக்கப்பட்டது. (b)

    திருமதி ரந்தாவா கொஞ்சமும் அயராது அவரது உறுதிப்பாட்டையும் விருப்பத்தையும் அப்போதைய ராணுவ தலைமை தளபதியான Ved Prakash Malik அவர்களின் துணைவியாரான டாக்டர் ரஞ்சனா மாலிக்கிடம் (ராணுவத்தினர் குடும்ப நல அமைப்பின் மூலமாக) எடுத்துச்சென்றனர். (a)

    டாக்டர் ரஞ்சனா மாலிக் இவரது நிலைமையை பற்றி இந்திய அரசாங்க பியூரோகிராசியிடம் மிக அழுத்தமாக வாதாட .. சரி வயது மற்றும் திருமண நிலைப்பாடு மட்டுமே தளர்த்தப்படும்.. SSB தேர்வும் ராணுவ பயிற்சியிலும் எவ்விதமான விலக்கும் அளிக்கப்பட மாட்டாது என்று தெரிவிக்கப்பட்டது , (b)

    இதன் பின்னர் நடந்த சில விஷயங்கள்; (u)
    (1) திருமதி ரந்தாவா SSB செலக்ஷன் தேர்வில் மிகச்சிறப்பாக தேறி விடுகிறார்
    (2) சென்னையில் இருக்கும் OTA வில் ராணுவ ஆபீசர்களுக்கான மிக கடுமையான பயிற்சியிலும் தேறி விடுகிறார் .
    (இரண்டு வயது கைக்குழந்தையுடன் ஒரு பெண் ராணுவ பயிற்சியிலெல்லாம் தேர்வதென்பது கனவிலும் நினைக்க முடியாத ஒன்று)
    (3) ராணுவ பணியில் சேர்ந்து மேஜராக பதவியுர்வு பெற்று காஷ்மீரில் பல ஆண்டுகள் பணி புரிகிறார்
    (4) 2018 இல் இருபதாண்டு கால ஆர்மி சர்வீஸை நிறைவுற செய்யும் தருவாயில் தற்போது இவரது போஸ்டிங் லாடக் பிரதேச லே செக்டரில்..
    (5): ஜூன் 17 1997 இல் வீரமரணம் அடைந்த சுக்விந்தர் சிங் ரந்தாவா விற்கு இந்தியாவின் மிக உயரிய விருதான கீர்த்தி சக்ரா (Posthumous) வழங்கப்பட்டது என்று இப்பதிவின் தொடக்கத்தில் கூறினேன்.
    ஒரு மாவீரரின் இறப்பிற்கு பிறகு வழங்கப்படும் விருதை தான் posthumous விருது என்று கூறுவார்கள்.
    பின்குறிப்பு : ஜனவரி 26 1998 குடியரசு தின விழா அன்று இந்திய ஜனாதிபதியால் வழங்கப்பட்ட (கணவரின்) கீர்த்தி சக்ராவை (ஜனாதிபதிக்கு விறைப்பாக சல்யூட் அடித்து) பெற்றுக்கொண்ட போது திருமதி ரந்தாவா இந்திய ராணுவத்தின் ஆபீசர் டிரைனிங் யுனிஃபார்ம் அணிந்திருந்தார் என்பதை தெரிவித்துக்கொள்ள கடமை பட்டிருக்கிறேன்.

  • Bijay Ranjan Sahu

    2020 at 1:15 am Reply

    Jai Hind Randhawa Sahab

  • simran randhawa

    2022 at 10:14 pm Reply

    please note it was June 1997 not 2017.

Post a Comment